به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز خلیج فارس، فاطمه نیک (درویشی) در سال ۱۳۰۰ شمسی، در هرمز متولد شد و در پنجم مرداد ۱۳۶۶، در حج خونین در جوار خانه خدا به شهادت رسید.

وی که بیشترین بخش زندگی اش را در هرمز به سر برده بود، پس از شهادت، چنانچه آرزو داشت، در گلزار شهدای بهشت زهرای هرمز آرمید؛ آنجا که هشت شهید دیگر از خانواده اش، او را، چون نگینی در بر گرفته‌اند.

مردان هرمز که با دریا خو داشته‌اند و آشنای آب و طوفان بودند، در بسیاری از عملیات‌های آبی سپاه اسلام، نقش محور و کلیدی را به عهده گرفتند و بیشترشان نیز در چنین عملیات‌هایی به شهادت رسیدند.

دو تن از فرزندان فاطمه نیک- محمد و علی گلزاری- سال ۱۳۶۱ در عملیات فتح المبین، به شهادت رسیدند و پس از آنان موسی درویشی، برادر فاطمه نیک و فرمانده سپاه هرمز و محمد شفیع مدنی-خواهر زاده اش در عملیات خیبر به فاتح خیبر پیوستند و در جزیره مجنون به شهادت رسیدند.

غلام گلزاری سومین پسر فاطمه بود که همراه با دامادشان-عبدالعلی دریانورد-در زمستان ۱۳۶۴ در عملیات آبی والفجر هشت به صف شهدا پیوست.

حر درویشی، فرزند موسی و عبدالجلیل درویشی فرزند عباس-برادرزاده‌های فاطمه نیک-دو شهید دیگر این خانواده بودند که در عملیات کربلای پنج در سال ۱۳۶۵، به شهادت رسیدند.

جزیره هرمز در دوران دفاع مقدس ۳۸ شهید تقدیم انقلاب و نظام کرده است.

این جزیره در آن دوران به نسبت جمعیتش بیشترین شهید در کشور داشته است.